خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مقری صبوح کرده بر مناره شدآوازه منادیِ او بر ستاره شد
۲
در داد الصلات که هان ای صبوحیانخیزید هین که دور حریفان سه باره شد
۳
از بس که می کشند ز پس قاضی و خطیبدستارهای سد چله شان پاره پاره شد
۴
شب از پی پیاله و روز از پی خماراین در جوار حیله و آن در غراره شد
صفحهٔ ۱ از ۳