خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو ماه از گنبد خضرا برآمدبه عذرا از درم عذرا برآمد
۲
عرق بر خرمن ماهش نشستهچو شبنم برکنار کوثر آمد
۳
فرو هشته دو گیسوی مسلسلکه هر یک زان کمند دیگر آمد
۴
در آن گرمی ز تنگی دهانشنفس پیچیده از حلقش برآمد
صفحهٔ ۱ از ۳