خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن کداماند و کیاناند و کجا میباشندکز خرد دور و برانگیخته با اوباشاند
۲
گرچه آزرده و رنجور شود دلهاشاناز جفای دگران سینۀ کس نخراشند
۳
برِ این کِشته گر ابلیس خورد گر آدمهمچنان مجتهدان دانۀ خود میپاشند
۴
گر به دربانیِ دل نصب شوی قانع باشماه و خورشید در این پردهسرا فرّاشاند
صفحهٔ ۱ از ۲