خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قضا ز عشق چو نازل شود گریز چه سوددلم مکابره از دست شد ستیز چه سود
۲
به گریه گر چه مدد می دهد بسی چشممچو دیده می رود از اشک لاله ریز چه سود
۳
مگر به وقت کند دوست رحمتی ور نیچو شد عظامم در خاک ریز ریز چه سود
۴
به صبر وعده دهد ناصحم نمی دانیکه خفتگان عدم را ز رستخیر چه سود
صفحهٔ ۱ از ۲