خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نه با مایی اگرچه خاص ما رایی چه سودخاص ما را باش اگر نه زان که با مایی چه سود
۲
سال ها کردم شکیبایی و هم سودی نداشتگر نخواهی رحمتی کردن شکیبایی چه سود
۳
گفته بودی روی بنمایم دمی امّا چرابعد از آن کز جان برآیم روی بنمایی چه سود
۴
رحم کن بر جانِ من جانا که وقتِ رحمت استچون ز رحمت در گذشتم رحم فرمایی چه سود
صفحهٔ ۱ از ۲