خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۵۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از یارِ خشم کرده نشانم که می دهدیا ز آن ز دست رفته عنانم که می دهد
۲
یارم ز دست رفت به دستانِ روزگاراز دستِ روزگار امانم که می دهد
۳
از من به گوشِ او که رساند حکایتیمُزدش به خیر باد زبانم که می دهد
۴
تحسینِ اشکِ دّرِ یتیمم که می کندانصافِ چشم ِاشک فشانم که می دهد
صفحهٔ ۱ از ۲