خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بویِ بهشت می‌دمد از بامِ نوبهارهان تا به سر بریم خوش ایّامِ نوبهار
۲
خفتن حرام اگر هم چو عندلیبپیوندِ صبح دم نکنی شامِ نوبهار
۳
باد صبا به وقتِ سحر می‌کند نثاربر فرقِ سبزه دِرهمِ بادامِ نوبهار
۴
دستِ قضا ستیزۀ خورشید می‌کشدبر آسمان علاقۀ اَعلامِ نوبهار
صفحهٔ ۱ از ۴