خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت وقتی گر شوم شوریده‌سرعیب نَبوَد بر من ای کوته نظر
۲
راست باش و راست بین و راست روگو جهان زیر و زبر شو غم مخور
۳
گرت باید تا دلی آری به دستبایدت خوردن بسی خونِ جگر
۴
تا شوی مستغرق از حق در محقدر سلوک از حقّ و باطل در گذر
صفحهٔ ۱ از ۳