خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل از دست دادم به پیرانه سربلا را برانگیختم معتبر
۲
که با خود کند این‌که من کرده‌امکسی عشق بازد به پیرانه‌سر
۳
دلی رفته از دست هر دم چنینکه دیده‌ست آخر به اوّل نظر
۴
کسی از قضا نیست ایمن بلیبدانسته‌ام از قضا این قدر
صفحهٔ ۱ از ۴