خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز گمان مبر که کنم با تو دل دگربا تو بر آن سرم که برم دوستی به سر
۲
ما را به اختلافِ زمان التفات نیستبر ما به هیچ نقصِ مودّت گمان مبر
۳
نه‌نه روا مدار که بعد از وفایِ عهدهرگز کند خلافی تو بر خاطرم گذر
۴
گر اقتضایِ دور کند هفته‌ای خلافتشنیع بر قضا نتوان زد بدین قدر
صفحهٔ ۱ از ۴