خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر مرا به جایِ تو باشد کسی دگرنه‌نه به دوستی که نباشد گمان مبر
۲
مشنو که حقِّ صحبتِ شب‌هایِ تا به روزبر من شود فرامش و خاطر کنم دگر
۳
تهمت مبر که عشقِ تو از سر شود برونباور مکن که مهرِ تو از دل شود به در
۴
در انتظارِ بادِ صبایم که گفت دوشفردا شبت ز حالِ گلِستان کنم خبر
صفحهٔ ۱ از ۳