خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگزم عشق نشد از سرِ پُر سودا دورعشق از مشعلۀ نار برانگیزد نور
۲
من نه بر قاعدۀ عقل و خرد سیر کنمکه منم شیفته و شیفته باشد معذور
۳
طاقتِ نورِ تجلّی و چو من مسکینینشنیدی صفتِ حالِ کلیم‌الله و طور
۴
نظری از طرفِ سَتر برون کرد و مرابی‌خبر کرد چنین در صفتِ کشف و ظهور
صفحهٔ ۱ از ۳