خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که خوردیم تازیانۀ دورپا کشیدیم بر کرانۀ دور
۲
قندِ شیرین و زهرِ تلخ به همهر دو دیدیم در خزانۀ دور
۳
گه‌گهی شوقِ عشقِ پوشیدهجلوه می‌کرد در میانۀ دور
۴
عاقبت آمد از کمانِ مرادتیرِ امّید بر نشانۀ دور
صفحهٔ ۱ از ۳