خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زبان تیز دارم همچو الماسز الماسم بترسید ایّهاالناس
۲
ملامت تا به کی خواهم کشیدنازین مشتی خطا بینان نسناس
۳
خدنگ آه من از چرخ بگذشتچو تیز ناوک از اوراق قرطاس
۴
دوای درد من داند طبیبیکه فربه بازبشناسد ز آماس
صفحهٔ ۱ از ۴