خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که می آرد به دل پیغامِ یارشکه باد از صدقِ دل جانم نثارش
۲
نیارامد دلم تا روزِ محشرمگر آن شب که گیرم در کنارش
۳
غلامِ نکهتِ بادِ صبایمکه دارد بویِ زلفِ مشک بارش
۴
گلش گر در چمن بیند نشیندسنانِ رشک در پهلویِ خارش
صفحهٔ ۱ از ۳