خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیست شیخ الوقت تا فریاد دارم بر درشزان که خلقی در ضلالت برد زلفِ کافرش
۲
آن که گر یک بوسه با بادِ صبا هم ره کنددر خروش آید نباتِ مصر و شهد از شکّرش
۳
وان که از رویِ شرف لؤلؤیِ لالا در صدفخط به لالایی دهد با لعلِ گوهر پرورش
۴
وان که گر بر عارضِ سیمینش اندازد نظرسر نهد بر خّطی عنبر بویِ مشکِ اذفرش
صفحهٔ ۱ از ۳