خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معطّرست دماغم ز بوی ِ یرلیکشملازمم به دل و جان ز دور و نزدیکش
۲
ز بختِ من نظرِ دولتی قوی باشدکه در کنارِ من آید میانِ باریکش
۳
از آن دو هندویِ جادو به زیرِ ابرویِ طاقشدند بنده به صد دل مغول و تازیکش
۴
بر آستانۀ او آفتاب فخر کنداگر محّلِ یکی باشد از ممالیکش
صفحهٔ ۱ از ۲