خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۶۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیار ای بادِ جان پرور نسیمی از عرقچینشخجل کن نافۀ چین را ز بویِ زلفِ پر چینش
۲
شبی در شو به خرگاهش برافکن برقع از ماهشتفرّج کن گلِ ستانی ز سنبل گِردِ هر چینش
۳
ببین پیراهنِ نسرین تَرازِ طرّۀ مشکیننهان در نیفۀ هر چین هزاران نافۀ چینش
۴
به خوابش هم نمی بینم که دارم آتشین بسترتو باری می توانی هر زمان رفتن به بالینش
صفحهٔ ۱ از ۳