خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار یادِ سرِ پنجۀ نگارینشهزار یادِ بناگوش و عِقدِ پروینش
۲
کنار من شود از اشک تا میان پرخونچو یادم آید از آن پنجۀ نگارینش
۳
ز بس تپیدنِ دل چون گِره شوم درهمچو یادم آید از آن زلفِ عنبر آگینش
۴
ز دیده زر طبقِ روی در گهر گیرمچو یادم آید از آن سینه هایِ سیمینش
صفحهٔ ۱ از ۳