خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با شمع درآمد از درم دوشمی در سر و سر ز می پر از جوش
۲
افکند کمند مشک بر عاجیعنی که نغوله بر بنا گوش
۳
پر بر کف من نهاد جامیگوشم بگرفت و گفت هین نوش
۴
گفتم به یکی معاف دارمگفت این چه سخن یکی دگر نوش
صفحهٔ ۱ از ۳