خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش عالم عاقلان مدهوشخوش وقت سخن وران خاموش
۲
با عشق خوش است خاصه مفردبا یار خوش است خاصه مدهوش
۳
مردان که در آمدند بی چشماز خانه برون شدند بی گوش
۴
رسوا شد و فاش هرکه برداشتاز خوان چه ی سرّ دوست سرپوش
صفحهٔ ۱ از ۳