خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می در ده و دردِسر مده بیشچون مست شوم دگر مده بیش
۲
یک بوسه به من ده و همه عمرگر شور کنم شکر مده بیش
۳
هر روز به حاجب وصالتپروانه ی یک نظر مده بیش
۴
اندیشه ی ترک ما گرفتنبر خاطر خود گذر مده بیش
صفحهٔ ۱ از ۳