خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش مرا پیش کرد قافله سالارِعشقگفت بیا طوف کن کعبۀ اسرارِ عشق
۲
قافله برداشتم بادیه بگذاشتمقافله بر ذکرِ حق بادیه بر خارِ عشق
۳
تا به درِ کعبه برد حاجیِ نفسِ مراداد به دستِ دلم حلقۀ اقرارِ عشق
۴
قومی دیدم کنار بر بتِ اخلاصِ دوستجمعی دیدم میان بسته به زنّارِ عشق
صفحهٔ ۱ از ۴