خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گیتی بهشت وار شد از روزگارِ گلدر باغ بشکفید رخِ چون نگارِ گل
۲
شد زاغ چون عطارد در باغ سوختهتا شد پدید چهرۀ خورشیدوارِ گل
۳
گل جامه چاک زد چو بشد نرگس از چمنگویی بشد ز فرقتِ نرگس قرارِ گل
۴
مانَد به چنگِ ساخته اکنون نوایِ مرغماند به عودِ سوخته اکنون بخارِ گل
صفحهٔ ۱ از ۲