خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باد آمد و گشاد نقاب از رخانِ گلابر آمد و نهاد گهر در میانِ گل
۲
آمد گهِ شکفتنِ گل در میانِ باغو آمد گهِ نشستنِ ما در میانِ گل
۳
می با گل آشنا شد و مرغان به سویِ اوپیغام ها دهند همی از زبانِ گل
۴
سوگندها خوردند به گلزارها کنونمستان به جامِ باده و مرغان به جانِ گل
صفحهٔ ۱ از ۲