خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تُتُق آمد برون خاتونِ گلحلقه باید کرد پیرامونِ گل
۲
لیلیِ باغ از نقاب آمد برونصبح دَم بَرنَجد شد مجنونِ گل
۳
ابرِ تر دامن به عمدا می کندگریه ها بر خندۀ موزونِ گل
۴
باد برهم می زند از نازکیهر سحرگه اطلس و اکسونِ گل
صفحهٔ ۱ از ۳