خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر دورم از تو به آب و به گِلولی با تو باشم به جان و به دل
۲
ز مبدایِ فطرت برفته ست حکماز آن اتّصالم به تو متّصل
۳
نه آن اتّصال است ما را به توکه دورِ زمانش کند منفصل
۴
من آن مهربانم که از مهرِ دوستز من مهرِ گردون بماند خجل
صفحهٔ ۱ از ۳