خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بلبل ز شاخِ سرو چو بر زد نوایِ گلبر دست گیر باده و بنشین به پایِ گل
۲
نوروز کنجِ خانه گرفتن دریغِ میپهلوی خار حیفِ عظیم است جایِ گل
۳
فرهاد خوانده ای که چه کرد از هوایِ دلخسرو شنیده ای که چه دید از برایِ گل
۴
گل را عزیز دار و به بیگانه دل مدهحیف است کرده در سرِ خاری وفایِ گل
صفحهٔ ۱ از ۳