خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۷۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان در سرِ دل باختم تا عاشقِ جانانه‌امدل هم چو جان بفروختم تا در جهان افسانه‌ام
۲
رویی به خوبی دارد او گر دوست می‌دارم چه شدماه است و من شوریده‌ام شمع است و من پروانه‌ام
۳
چون بنگرد صاحب نظر با من نیامیزد دگرهان ای خردمندان دگر دیوانه‌ام دیوانه‌ام
۴
گه در کرامات اولیا گه در خراباتم گروگه محرم بیت‌الحرم گه ساکنِ بتخانه‌ام
صفحهٔ ۱ از ۲