خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۸۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار شکر که خود را امیدوار بدیدمشراب در سر و سر در کنارِ یار بدیدم
۲
میانِ مجمعِ یاران به کامِ دل بنشستمبهشتِ نقد به دنیا در آشکار بدیدم
۳
شرابِ وصل بنوشم چو جامِ هجر چشیدمبه دیده باز نهم گل چو زخمِ خار بدیدم
۴
یه یک دو مه که سفر کردم آن مشقّت و محنتبه من رسید که دوزخ هزار بار بدیدم
صفحهٔ ۱ از ۳