خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پنجاه سال خون دلِ رز مکیده‌ایمجان را چو جانِ خویش به جان پروریده‌ایم
۲
نزدیکِ عقل هیچ دگر نیست جانِ جانجزمی‌که ما به تجربه این جا رسیده‌ایم
۳
از جامِ باده بارکشی ساختیم وزورخت وقت به منزلِ اخوان کشیده‌ایم
۴
از همّتِ بلند بر آورده‌ایم سراز جیبِ سدره گرچه به قامت خمیده‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳