خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما که شنگولیانِ خوش باشیمبندهی شاهدانِ قلّاشیم
۲
بتپرستی نمیکنیم اَرنهلعبتی بینظیر بتراشیم
۳
اصل معناست ور نه نقش کنیمصورتی بیبدل که نقّاشیم
۴
گاه دیوانهایم و گه عاقلگاه پندان شویم و گه فاشیم
صفحهٔ ۱ از ۲