خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما که دیوانگانِ مدهوشیمعشق از مردمان نمی‌پوشیم
۲
گرچه با عشق برنمی‌آییمهم به نوعی که هست می‌کوشیم
۳
در مقامات عشق می‌بازیمدر خرابات دُرد می‌نوشیم
۴
بنده‌ی شاهدانِ خوش چشمیمبل که هندویِ حلقه در گوشیم
صفحهٔ ۱ از ۳