خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا تا چند با خود دوست بودنگرت مغز است تا کی پوست بودن
۲
چو با او بایدت بی خویشتن شوکه این بی خویشیت با اوست بودن
۳
قیامت چیست بیرون رفتن از خودبهشت سرمدی با دوست بودن
۴
چه گیری انس با نفس بهیمیخطا با هم دم بد خوست بودن
صفحهٔ ۱ از ۲