خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر هیچ می‌توانی ای دل گزارشی کنبا حامیِ عنایت ما را سپارشی کن
۲
تنها نشین ندارد از عمر هیچ لذتدر بار هر دو عالم ترتیب گردشی کن
۳
مملو شده‌ست طبعت از لقمه‌ی مخالفاز ریزه‌ی محبت خود را جوارشی کن
۴
خواهی که از من و ما یک ره خلاص‌یابیاز خویشتن برون آ جهدی و کوششی کن
صفحهٔ ۱ از ۲