خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۹۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای قامتِ تو قیامتِ منقدِّ تو شکسته قامتِ من
۲
با سروِ روانِ قامتِ توساکن نشود قیامتِ من
۳
مشنو که ز قامتِ تو دیگرممکن شود استقامتِ من
۴
معنیِ بلا بلند بالاستبالای تو و سلامتِمن
صفحهٔ ۱ از ۳