خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز روی تو آب بر آتشدل ریشم متاب بر آتش
۲
ای زرشک خط تو چون خط توجگر مشک ناب بر آتش
۳
بجز از خال و چهرة تو زدودمن ندیدم حباب بر آتش
۴
بر رخت دل چرا نهم خیره؟دل نباشد صواب بر آتش
صفحهٔ ۱ از ۳