خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی مالیده رویت لاله را گوشبنامیزد زهی خطّ و بنا گوش
۲
لب لعل تو هر دم عاشقانراپر از گوهر کند چون چشمها گوش
۳
شود شیرین دهان تلخ کوشمگرم باشد حدیثی از تو فاگوش
۴
کشم در حلقۀ زلف تو هر دمگرفته عقل و صبر و هوش را گوش
صفحهٔ ۱ از ۴