خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آمد ز گلزار باد بهاریبیاور می ارغوانی، چه داری؟
۲
بر ما ز تقصیرهای گذشتهچه عذر پذیرفته تر از می آری؟
۳
چمن از که اندوخت این پادشایی؟صبا از که آموخت این ساز گاری؟
۴
ز غنچه دهانی و صد گونه خندهز بلبل زبانی و صد گونه زاری
صفحهٔ ۱ از ۳