خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۲۴ - و له ایضا یمدح ملک الشّعراء رکن الدین دعوی دار
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیرمقدم، زکجا پرسمت ای باد شمال ؟کش خرامیدی، چونیّ و چه داری احوال؟
۲
ناتوان شکل همی بینم و گرد آلودتدم برافتاده و سست از اثر استعجال
۳
از قدوم تو بیا سود دل ما باریتو برآسودی از کلفت حطّ و ترحال
۴
مسرعی چون تو سبک پای ندیدم هرگزکه نه آسایش تن دانی و نه رنج کلال
صفحهٔ ۱ از ۱۲