خلوتی با کمال‌الدین اسماعیل
شمارهٔ ۱۵۹ - وقال ایضاً یمدحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به هنگام شداید کرمت عدّت منوی به هر حال مربّی و ولی نعمت من
۲
تیغ زرّین بستانم ز کف حاجب شمسشحنۀ هیبتت ار زانکه دهد رخصت من
۳
نوبهارست و نسیم و سحر و آب روانزان بود در خط و خلق و سخنت نزهت من
۴
همه در مدح تو محصور بود کام دلمهمه بر یاد تو مقصور بود لذّت من
صفحهٔ ۱ از ۱۰