خلوتی با عبدالقادر گیلانی
شمارهٔ ۸ - غم مخوری
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم مخوری که عاقبت جای تو صدر جنت استروی دل تو تا ابد سوی رضای حضرت است
۲
غم مخوری که مرغ جان چون زتنت همی پردمنزل آشیان او مقعدصدق نیت است
۳
غم مخوری که این تنت چون به لحد فرو رودخاک تن تو تا به حشرغرقه آب رحمت است
۴
غم مخوری که حق تو را از همه خلق برگزیداین زجمال لطف او نه زکمال خدمت است
صفحهٔ ۱ از ۳