خلوتی با عبدالقادر گیلانی
شمارهٔ ۵۵ - بی ماه روی تو
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز مباد آنکه بهشت آرزو کنمخود را به هیچ ، بهر چه بی آبرو کنم
۲
چندین هزار جان گرامی شود به بادگر من حدیث طرّه او مو به موکنم
۳
چون دست من به جام مرصّع نمی رسدقلّاش وار دِرَمی از او آرزو کنم
۴
آن سال و مه مباد که بی ماه روی تویک لحظه زندگانی خود آرزو کنم
صفحهٔ ۱ از ۲