خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا رب آزاد کن مرا از منبرهانم ز دستِ آهرمن
۲
فرحی از شمامۀ رضوانفرجی از زمانۀ ریمن
۳
تا شوم ایمن از خطا و زَلَلتا شوم فارغ از زمین و زمن
۴
هرکه پرسد ز واحد القهَارهم تو او را جواب ده که به من
صفحهٔ ۱ از ۳