خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانِ من و عقلِ من و هوشِ منهر سه به یک ره شده فرتوشِ من
۲
صاعقۀ عشق درآمد بسوختخوابِ من وخوردِ من و توشِ من
۳
بر رهِ امید و ندای نجاتچند بود چشمِ من و گوشِ من
۴
ساقیِ خم خانۀ وحدت کجاستتا بنهد بر کفِ من نوشِ من
صفحهٔ ۱ از ۳