خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریغ آن همه امّیدِ من به یاریِ تودریغ آن همه اخلاص و دوستاری تو
۲
کجا شد آن همه پیوند و مهربانی‌هاکجا شد آن همه سوگند و جان‌سپاری تو
۳
همان نیی که شبان در فراقِ من تا روزبه آسمان برسیدی خروش و زاری تو
۴
همان نیی که جهانی به رشک ما بودندهم از محبّت من هم ز دوست‌داریِ تو
صفحهٔ ۱ از ۳