خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماییم و نیم جان و جهانی و نیم‌جوجان از برایِ می که ستاند زما گرو
۲
ای یار اگر نداری طاقت گریز کنچون از مصافِ عشق برآمد غریو و غو
۳
میدانِ عشق و معرکۀ عشق و زخم‌ِ عشقگر هیچت اختیار بود در میان مرو
۴
گر برگِ جای دوست نداری و راه‌ِ دوستدر تنگ‌نایِ عشق سرِ خویش گیر و دو
صفحهٔ ۱ از ۳