خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من به جان آمده ام راه سویِ جانان کوسخت است دشوار طریقی ست رهی آسان کو
۲
کوره ی سینه پرِ آتشِ هجران دارمدرد دیرینه ی ما را دمِ آن درمان کو
۳
وصل خود عاقبت الامر به ما بازآیدمرد برخاستن قاعده ی هجران کو
۴
بر محبّت چه دلیلی ست فدا کردنِ جانعید درکیشِ قدیم است ولی قربان کو
صفحهٔ ۱ از ۲