خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبت چشمه و خضر گردش نشستهنبات است کز طرف کوثر برسته
۲
تعالی الله آخر که دیده ست لعلیمیانش ز دردانه ها رسته رسته
۳
از آن رسته ها گویی افتاد در شکاز آن است عقد ثریا گسسته
۴
در او می¬رسد آتش آه گرممسر زلف از تاب آن شد شکسته
صفحهٔ ۱ از ۲