خلوتی با حکیم نزاری
شمارهٔ ۱۰۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این منم خود را چنین در دست غم بگذاشتهپای مال محنت و جور و ستم بگذاشته
۲
دل به غربت داده و آرام جان در انتظارعهد او بشکسته و شرط قدم بگذاشته
۳
قصه دردی از او هر شب صبا آرد به منحرف پنهان کرده و نقش قلم بگذاشته
۴
دیده باشی نیک بختان ریاضت دیده رااز پی اسلام تعظیم صنم بگذاشته
صفحهٔ ۱ از ۳